Imos logo coa escolma de elementos relacionados co patrimonio etnográfico, camiños, fontes...
As fontes son puntos esenciais para entender o asentamento da poboación.
Camiños tradicionais como o dos arrieiros que transcorre por unha paraxe moi fermosa chea de carballos xóvenes.
O empedrado do camiño evitaba que se enlamara nos días duros do inverno.
O camiño dos arrieiros aparece delimitado en gran parte do seu percorrido por valados de cachotería a ambos lados.
O paso do río Oitavén obriga a construir pontes
Vellos muíños, auténticas fábricas de fariña que utilizaban a enerxía das augas do río e que son un prodixio de integración na paisaxe. A sabia localización dos mesmos e a destreza demostrada na súa construción veñen a corroborar que a arquitectura popular é un exemplo de puración de formas e técnicas.
Valorizar a paisaxe pasa por recuperar a memoria e sinalizar o paso dos antigos camiños. Sendas esquecidas, fermosas, que contan historias doutra época.
No hay comentarios:
Publicar un comentario